Szkółkarstwo - strona g��wna  
       
 

Zapraszamy na nasze portale:

ogrodinfo.pl

ogrodinfo.pl

sad24.pl

warzywa.pl

 

Szukaj: w roku:



Numer: 04/2004

NOWE, ODPORNE NA MRÓZ ODMIANY MORELI



Głównym problemem amatorskiej i towarowej uprawy moreli w naszym kraju jest zawodność plonowania spowodowana brakiem wartościowych odmian, odpornych na przemarzanie. W Polskim Rejestrze Odmian Roślin Sadowniczych znajdują się obecnie tylko cztery odmiany moreli. Zadowalające plony można z nich zebrać co kilka lat i to uprawiając ten gatunek w regionach o najbardziej sprzyjających warunkach klimatycznych. W trakcie ostrych zim, które w Polsce zdarzają się zwykle co kilkanaście lat, większość drzew moreli wymarza.
czytaj


Numer: 04/2004
NOWE ODMIANY BORÓWKI WYSOKIEJ



Hodowla nowych, ulepszonych odmian borówki wysokiej jest prowadzona w wielu krajach na różnych kontynentach. Stany Zjednoczone — ojczyzna udomowionej borówki wysokiej — mają jednakże wieloletni program hodowlany, finansowany przez Departament Rolnictwa (USDA), prowadzony przy współpracy stanowych uniwersytetów, i stamtąd pochodzi większość odmian uprawnych tego gatunku. Przykładem odmiany uniwersalnej dla całego świata borówkowego jest 'Bluecrop'.

czytaj


Numer: 04/2004
UKRAIŃSKIE ODMIANY DERENIA JADALNEGO



Dereń jadalny (Cornus mas L.) to jedna z najcenniejszych roślin o jadalnych owocach z rodziny dereniowatych (Cornaceae). We współczesnym sadownictwie dereń jadalny jest stosunkowo młodą rośliną, ale spełniającą wymagania stawiane roślinom uprawnym. Podstawową cechę biologiczną derenia stanowi brak przemienności w owocowaniu. W korzystnych warunkach produktywność wynosi 25–100 kg owoców z krzewu, w zależności od jego wieku, a długość okresu owocowania — 100–150 lat. Rośliny na ogół nie są uszkadzane przez szkodniki i nie chorują, stąd nie wymagają ochrony chemicznej. Owoce derenia — soczyste pestkowce, o przyjemnym słodko-kwaśnym smaku i specyficznym aromacie — można spożywać na surowo, kandyzować lub konserwować w inny sposób. Są one, podobnie jak inne części rośliny — liście, kora, korzenie — cenionym surowcem farmaceutycznym.
czytaj


Numer: 04/2004
ŚWIDOŚLIWA (cz. II). CHARAKTERYSTYKA ODMIAN



W pierwszej części artykułu ("Szkółkarstwo" 3/2004) Autor omówił najważniejsze gatunki świdośliwy i ich zastosowanie, wartości odżywcze owoców, wymagania krzewów oraz sposoby ich rozmnażania — red.
czytaj


Numer: 04/2004
W SZKÓŁCE AGRESTU



Wysokie ceny owoców agrestu przełożyły się na wzrost zainteresowania plantatorów zakładaniem towarowych plantacji tego krzewu. Niestety, większość z nich narzeka na brak dostatecznej liczby dostępnych w szkółkach roślin agrestu. Dotyczy to zwłaszcza nowych odmian odpornych na amerykańskiego mączniaka agrestu. Sprowadzenie krzewów z zagranicy okazuje się nieopłacalne, na przykład w Niemczech materiał wyjściowy agrestu jest kilkakrotnie droższy od oferowanego przez krajowe szkółki.
czytaj


Numer: 04/2004
JAKOŚĆ POLSKICH DRZEWEK CORAZ LEPSZA



Rozmowa z Jacquesem Botdenem*
czytaj


Numer: 04/2004
CO WPŁYWA NA ROZGAŁĘZIANIE DRZEWEK JABŁONI W SZKÓŁCE?



W "Szkółkarstwie" 3/2004 Autorka podała zalecane stężenia regulatorów wzrostu do rozgałęziania ważniejszych grup odmian, których drzewka produkowane są w krajowych szkółkach. Stymulowanie rozgałęziania drzewek preparatami chemicznymi daje jednak znacznie lepsze efekty, jeśli starannie wybierze się pole, zadba o prawidłowe nawożenie i będzie nawadniać szkółkę (red.).
czytaj


Numer: 04/2004
MSZYCE W SZKÓŁKACH SADOWNICZYCH



Mszyce stanowią liczną grupę szkodników roślin uprawnych, w tym także wszystkich roślin sadowniczych. Każdego roku ich liczebność, a co się z tym wiąże — znaczenie gospodarcze — są nieco inne. Populacje tych szkodników kształtują się różnie, w zależności od: obiektów, w jakich występują, położenia uprawy, rejonu geograficznego, wieku opanowanych roślin, gatunku, a nawet odmiany oraz liczebności wrogów naturalnych. Dlatego jednym z najważniejszych elementów racjonalnej ochrony jest systematyczna kontrola upraw, a jej wyniki są podstawą ustalenia faktycznego stanu zagrożenia.
czytaj


Numer: 04/2004
WOKÓŁ WYSTAWY "ZIELEŃ TO ŻYCIE 2004"

OGÓLNE

Rozmowa z prezesem Związku Szkółkarzy Polskich Lucjanem Gursztynem
czytaj


Numer: 04/2004
KOFAKTORY UKORZENIANIA

OGÓLNE

Oprócz auksyn (czyt. "Szkółkarstwo" 4, 5/2003, 1/2004), powstawanie korzeni u sadzonek stymulują także inne substancje, które noszą nazwę kofaktorów ukorzeniania. Stosowane samodzielnie zwyk­le rzadko wpływają istotnie na proces tworzenia korzeni, natomiast mogą go przyspieszać, gdy są użyte łącznie z auksynami. Kofaktory wchodzą często w skład preparatów handlowych do ukorzeniania — dwa preparaty o takiej samej zawartości i rodzaju auksyn mogą więc różnie wpływać na ukorzenianie sadzonek danego gatunku. Wykazano, iż zastosowanie preparatów wieloskładnikowych, które obok auksyn zawierały takie kofaktory, jak kwas salicylowy czy witaminy (kwas askorbinowy, tiaminę i pirydoksynę), stymulowało ukorzenianie się sadzonek np. wrzosów, wrzośców, różaneczników czy lilaków.
czytaj


Numer: 04/2004
IDENTYFIKACJA ODMIAN

OGÓLNE

Wytworzenie nowej odmiany jest procesem długotrwałym i kosztownym. Osoby lub instytucje, które poniosły koszty oraz włożyły w proces hodowli wkład intelektualny, mają prawo czerpać z tego nie tylko satysfakcję, ale także korzyści finansowe. Aby to było możliwe, muszą posiadać narzędzie do udowodnienia, że konkretna odmiana jest ich własnością, czyli odpowiada określonemu wzorcowi odmiany, który definiuje się jako odrębność. Na straży praw hodowców stoi Międzynarodowa Unia dla Ochrony Nowych Odmian Roślin (UPOV) z siedzibą w Genewie.
czytaj


Numer: 04/2004
BERBERYSY - cz. I

ROŚLINY OZDOBNE

Na świecie rośnie 450–500 gatunków tych krzewów. W naturalnych warunkach spotyka się je głównie w Azji, w Ameryce Południowej, a kilka — także w Ameryce Północnej i Europie. W Polsce rośnie dziko berberys pospolity (Berberis vulgaris). Dawniej był on spotykany częściej, ale odkąd dowiedziono, iż jest jednym z żywicieli rdzy źdźbłowej — groźnej choroby zbóż — jego występowanie i produkcja zostały silnie ograniczone.
czytaj


Numer: 04/2004
KALMIE

ROŚLINY OZDOBNE

Kalmie są atrakcyjnymi, choć mało znanymi krzewami z rodziny wrzosowatych (Ericaceae) i podrodziny różanecznikowych (Rhododendroideae). Nazwa rośliny pochodzi od nazwiska szwedzkiego botanika Petera Kalma, który w latach 1748–1751 podróżował po Ameryce Północnej i jako pierwszy opracował opis jej roślinności. Rodzaj Kalmia liczy 8 taksonów, z których 7 rośnie we wschodniej części Ameryki Północnej, a jeden (K. ericoides) — na Kubie. W naturze krzewy występują na mokradłach, w widnych lasach i wokół zbiorników wodnych, często silnie się rozrastając. Nie zawsze jest to korzystne dla leśników i farmerów, gdyż związki chemiczne w liściach kalmii (obecne są także w nektarze)— andromedotoksyna, erikolin, rododendrol, arbutyna i florizin — hamują rozwój korzeni świerków i mogą być toksyczne dla zwierząt. Zwyczajowe nazwy tych roślin to "owcza" lub "jagnięca śmierć". Indianie nazywali kalmię również drzewem łyżkowym, gdyż z jej drewna wyrabiali łyżki.
czytaj


Numer: 04/2004
DRZEWO ROKU 2004 - JESION (CZ. II). GATUNKI I ODMIANY ZAGRANICZNE

ROŚLINY OZDOBNE

Według literatury, w polskich ogrodach botanicznych i arboretach zgromadzono około 44 zagranicznych gatunków i odmian jesionów (ze względu na zmienność morfologiczną tych roślin i rozmaite podejście taksonomiczne specjalistów, można wątpić w prawdziwość wymienionej liczby). Poszczególne taksony różnią się odpornością na mróz i walorami dekoracyjnymi. Opisane poniżej jesiony przedstawiam według częstości uprawy w naszym kraju. Spośród nich popularny jest jednak tylko jesion pensylwański, inne gatunki spotyka się w Polsce zdecydowanie rzadziej.
czytaj


Numer: 04/2004
DRZEWA MAŁYCH PRZESTRZENI (cz. III). ODMIANY O WĄSKICH KORONACH STOŻKOWYCH LUB JAJOWATYCH

ROŚLINY OZDOBNE


W poprzednich częściach tego cyklu ("Szkółkarstwo" 2 i 3/2004) Autorka przedstawiła ogólne wymagania stawiane drzewom przeznaczonym do sadzenia na małych przestrzeniach — wzdłuż wąskich ulic, na niewielkich osiedlach oraz w ogrodach. Szczegółowo opisała najbardziej przydatne do tego celu odmiany drzew o koronach kulistych (cz. I) oraz kolumnowych (cz. II) — red.
czytaj


Numer: 04/2004
PRZYWARKA JAPOŃSKA - PNĄCZE ZAPOMNIANE

ROŚLINY OZDOBNE

Przywarka japońska (Schizophragma hydrangeoides — fot. 1) należy do rodziny hortensjowatych (Hydrangeaceae) i jest jednym z 8 gatunków tego rodzaju, występujących w Azji Wschodniej. Łacińska nazwa gatunkowa świadczy o bliskim pokrewieństwie z hortensjami, a zwłaszcza z często uprawianą w ogrodach hortensją pnącą (Hydrangea petiolaris), do której jest zresztą bardzo podobna.


czytaj


Numer: 04/2004
W POSZUKIWANIU WŁASNEGO MIEJSCA

ROŚLINY OZDOBNE

Bogan Hajdrowski jest już trzecim pokoleniem w rodzinie zajmującym się szkółkarstwem. W podkrakowskim Mnikowie produkuje drzewa i krzewy liściaste oraz iglaste w kontenerach, a także w gruncie. Gospodarstwo zajmuje około 10 ha powierzchni i w obecnej lokalizacji działa dopiero od czterech lat. Wcześniej było znacznie mniejsze i znajdowało się w granicach Krakowa. Właściciel myśli obecnie o swojej niszy na rynku, czyli kierunku produkcji, który będzie specjalnością szkółki.
czytaj


Numer: 04/2004
ROBOTY I EKOLOGIA

ROŚLINY OZDOBNE

Te dwa słowa opisują tendencje charakterystyczne dla współczesnej towarowej produkcji szkółkarskiej, zwłaszcza tej prowadzonej na masową skalę w Holandii czy w Niemczech. Takie trendy wiążą się, z jednej strony z drożejącą siłą roboczą, a z drugiej — z przepisami dotyczącymi ochrony środowiska, które w coraz bardziej restrykcyjny sposób ograniczają pulę tradycyjnych środków ochrony roślin, czy nakładają obowiązek oszczędnego korzystania z wody (czyt. też "Szkółkarstwo" 4/2003). Wspomniane tendencje w szkółkarstwie łatwo zaobserwować na zachodnioeuropejskich targach, zwłaszcza na IPM, które odbywają się na początku roku w niemieckim mieście Essen. Ostatnio pojawiło się tam kilka nowych urządzeń służących automatyzacji pracy.
czytaj


Numer: 04/2004
TRZY KIERUNKI MECHANIZACJI

ROŚLINY OZDOBNE

czytaj


Numer: 04/2004
SZKÓŁKARSTWO ROŚLIN OZDOBNYCH W POLSCE (cz. I). LICZBA I STRUKTURA AGRARNA SZKÓŁEK

ROŚLINY OZDOBNE

W latach 2000–2002 prowadziłem badania ankietowe dotyczące rozwoju produkcji szkółkarskiej roślin ozdobnych w Polsce. Objęły one 161 gospodarstw. Szkółki podzieliłem na 4 grupy, w zależności od powierzchni upraw szkółkarskich: szkółki małe — o areale 0,1–1,0 ha (44 gospodarstwa), średnie — 1,1–3,0 ha (42), duże — 3,1–6,0 ha (34) oraz bardzo duże — powyżej 6,1 ha (41). W celu oszacowania areału upraw, wielkości i wartości produkcji oraz dokonania porównań z produkcją w innych krajach potrzebna jest znajomość liczby szkółek w kraju. Powstaje jednak pytanie, ile gospodarstw zajmowało się w 2000 roku produkcją szkółkarską? Takimi informacjami nie posiadała wtedy GUS, rejestru szkółek nie prowadziły też urzędy skarbowe ani Inspekcja Nasienna, która posiadała tylko dane dotyczące szkółek sadowniczych.
czytaj


Numer: 04/2004
EKONOMIKA PRODUKCJI KRZEWÓW RÓŻ NA LUBELSZCZYŹNIE

ROŚLINY OZDOBNE

Województwo lubelskie jest pod względem powierzchni trzecim w Polsce, po wielkopolskim i łódzkim, rejonem produkcji ozdobnego materiału szkółkarskiego. Według danych Powszechnego Spisu Rolnego z 2002 r., na Lubelszczyźnie znajduje się 10% (420,25 ha) powierzchni polskich szkółek drzew i krzewów ozdobnych i około 18% wszystkich krajowych gospodarstw szkółkarskich. Pod względem liczby szkółek w województwie lubelskim przoduje powiat puławski, w 319 gospodarstwach uprawiano tam materiał szkółkarski na prawie 240 hektarach. Rejon ten, a zwłaszcza gmina Końskowola, nazywany jest zagłębiem różanym Lubelszczyzny.
czytaj


Numer: 04/2004
ORGANIZACJA PUNKTÓW SPRZEDAŻY MATERIAŁU SZKÓŁKARSKIEGO

ROŚLINY OZDOBNE

Poniższy tekst jest wynikiem badań ankietowych, jakie w 2001 roku przeprowadziłem we wszystkich punktach sprzedaży oferujących drzewa oraz krzewy ozdobne i znajdujących się w urzędowych granicach Warszawy.
czytaj


Numer: 04/2004
CHOROBY KATALPY

ROŚLINY OZDOBNE

czytaj


Numer: 04/2004
DLACZEGO ZAMIERAJĄ PŁOŻĄCE JAŁOWCE?

ROŚLINY OZDOBNE

Przez wiele lat wydawało się, że jałowce (Juniperus sp.) to rośliny rzadko atakowane przez patogeny. Jedynymi, częściej ostatnio obserwowanymi u tych krzewów chorobami były rdze powodowane przez grzyby z rodzaju Gymnosporangium. Od 3 lat na różnych odmianach jałowców uprawianych w pojemnikach zamierają jednak pojedyncze pędy, a rzadziej całe rośliny.
czytaj


Numer: 04/2004
WSPOMNIENIE O HANSIE HACHMANNIE

ROŚLINY OZDOBNE

5 marca zmarł niespodziewanie w Niemczech Hans Hachmann. Miał 74 lata. Swoje życie zawodowe poświęcił różanecznikom. Rezultaty jego pasji wzbudzają szacunek naukowców, hodowców i szkółkarzy oraz zachwyt miłośników tych roślin na całym świecie.
czytaj


Numer: 04/2004
MAŁO ZNANE - WARTE UWAGI

ROŚLINY OZDOBNE

czytaj


Numer: 04/2004
ŚLUBNE ATELIER

NAWOŻENIE

Wiosenna Wystawa Kwiatów i Ogrodów, którą zorganizowano 7–10 maja w Wojewódzkim Parku Kultury i Wypoczynku w Chorzowie, nie ma charakteru tradycyjnej prezentacji ozdobnych drzew, krzewów oraz bylin (można je kupić na towarzyszącym imprezie kiermaszu). Wszystkie rośliny są bowiem wkomponowane w aranżacje ogrodowe, przygotowane zgodnie z tematem kolejnej edycji wystawy.
W tym roku hala chorzowskiego Kapelusza (fot. 1) zamieniła się podczas majowej imprezy w ogromne (2000 m2) atelier fotograficzne dla młodych par, dla których wstęp był bezpłatny.
czytaj


Numer: 04/2004
NAWOŻENIE W SZKÓŁKACH ROŚLIN OZDOBNYCH

NAWOŻENIE

Postępy w nawożeniu szkółek roślin ozdobnych nie idą w parze z dynamicznym rozwojem tej branży ogrodnictwa w Polsce w ostatnim dziesięcioleciu. W naszych szkółkach rośliny nawożone są najczęściej na podstawie doświadczeń producentów lub zaleceń firm produkujących nawozy, zwłaszcza o spowolnionym działaniu. Na Zachodzie dostęp szkółkarzy do informacji na temat nawożenia poszczególnych gatunków drzew i krzewów ozdobnych w różnych systemach uprawy jest nieporównywalnie lepszy niż w Polsce, między innymi dzięki działalności firm doradczych.
czytaj


Numer: 04/2004
NAWOZY WOLNO DZIAŁAJĄCE W SZKÓŁKARSTWIE OZDOBNYM

NAWOŻENIE

Przyjmuje się, że nawożenie w 50% decyduje o sukcesie uprawy. W produkcji szkółkarskiej, zwłaszcza pojemnikowej, dochodzi bardzo szybko do zmian zawartości składników pokarmowych, np. po obfitych opadach. Z drugiej strony, nie można zastosować zbyt wysokich dawek nawozów jednorazowo, ponieważ większość gatunków roślin jest wrażliwa na zasolenie. Można oczywiście dzielić dawkę nawozu szybko działającego na części, ale kilkakrotne nawożenie w ciągu sezonu jest w przypadku małych pojemników bardzo pracochłonne, a tym samym kosztowne.

czytaj


Numer: 04/2004
ANALIZA GLEB I PODŁOŻY W SZKÓŁKACH

NAWOŻENIE

"Przede wszystkiem: czem i kiedy dany grunt mierzwić? Na pierwsze pytanie można by dokładnie odpowiedzieć, jedynie grunt rozebrawszy chemicznie, dla oznaczenia, jakich mu brak pierwiastków, aby mu je dodać." Cytat pochodzi z pierwszej polskiej książki ogrodniczej pod tytułem "Sad i ogród owocowy" autorstwa Edmunda Jankowskiego wydanej w 1878 roku w Warszawie. Choć minęło 125 lat i inna jest polszczyzna, zasada wyrażona przez tego specjalistę nie uległa zmianie.
czytaj


Numer: 04/2004
O NAWOŻENIU W KRAJOWYCH SZKÓŁKACH

NAWOŻENIE

Poniższy tekst zawiera fragmenty wykładu prof. dr. hab. Andrzeja Komosy z Akademii Rolniczej w Poznaniu pt. "Nowoczesne nawożenie w szkółkach roślin ozdobnych". Prelekcja została wygłoszona podczas ubiegłorocznego zjazdu Związku Szkółkarzy Polskich w Mrągowie (red.).
czytaj


Hasło Ogrodnicze| plantpress.pl | kontakt | polityka prywatności
  © 1998-2017 Plantpress Sp. z o.o.
 

NOTA PRAWNA

Materiały umieszczone na portalu www.szkolkarstwo.pl objęte są ochroną wynikającą z ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a właścicielem ich autorskich praw majątkowych jest Plantpress sp. z o.o z siedzibą w Krakowie.

Plantpress sp. z o.o z siedzibą w Krakowie zastrzega w rozumieniu art. 25 ust.1 pkt.1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, iż dalsze rozpowszechnianie aktualnych artykułów opublikowanych na portalu www.szkolkarstwo.pl jest zabronione niezależnie od celu w jakim rozpowszechnienie miałoby nastąpić, lub użytego środka przekazu.