• 12-636-18-51
  • wydawnictwo@plantpress.pl
ogrodinfo.pl
sad24.pl
warzywa.pl

Szkółkarstwo 01/2003

Nazwa śliwa japońska była pierwotnie przypisywana wyłącznie gatunkowi Prunus salicina, ale teraz używa się jej w szerszym pojęciu. Dotyczy ona także mieszańców tego gatunku z innymi śliwami, które znajdują się w uprawie towarowej. Prunus salicina pochodzi z Chin, lecz znaczenie gospodarcze nadali z kolei Japończycy. Twórcą licznych odmian śliwy japońskiej był, około stu lat temum kalifornijski sadownik Luter Burbank. Krzyżował on P. saliciana z innymi gatunkami śliw, takimi jak: P. simoni, P. hortulana, P. americana i innymi. Mieszańce zachowywały niemal zawsze cechy oryginalnej śłiwy japońskiej. Jedną z lepiej znanych i do dziś uprawianych odmian jest 'Santa Rosa'.
Więcej »
Od niedawna w ramach sekcji sadowniczej Międzynarodowego Towarzystwa Nauk Ogrodniczych (ISHS) działa grupa robocza zajmująca się badaniem wpływu podkładek na wzrost i rozwój drzew owocowych, której przewodniczy prof. Karoly Hrotko z Węgier. Właśnie z inicjatywy tej grupy 11–14 czerwca 2002 roku odbyło się w Saragossie pierwsze międzynarodowe sympozjum, które poświęcono zagadnieniom związanym ze stosowaniem podkładek i wstawek. W konferencji uczestniczyło 175 osób z 30 krajów, które obradowały w kilku sesjach tematycznych.
Więcej »
Na naszym rynku dominują rozmnażane generatywnie drzewka orzecha włoskiego. Niestety, późno wchodzą one w okres owocowania, a na większe plony można liczyć dopiero w przypadku drzew 30-letnich. Siewki orzecha mają ponadto bardzo różną wartość produkcyjną, a ich owoce stopniowo drobnieją i zmniejsza się jądro w stosunku do skorupy nasiennej. Tymczasem stosowane do tej pory wegetatywne metody mnożenia orzecha włoskiego, dawały niewielki procent przyjęć (szczepienie zimowe podkładek w ręku (20%), sadzonkowanie pędów zdrewniałych (14,5%), okulizacja letnia (15–20%), kultury in vitro (42,8%) sprawiały trudności lub okazywało się zbyt kosztowne. Szansę zmiany sytuacji na lepszą daje okulizacja zimowa na przystawkę i termiczne kalusowanie.
Więcej »
Największą szkółkarską giełdą drzewek owocowych w kraju jest targowisko w Grójcu. W każdy czwartek — od jesieni do wiosny — przyjeżdża tam nawet ponad 200 producentów z całej Polski. Część kontraktów zawierana jest już w dniu przyjazdu (środa), niestety "pod osłoną nocy". Właściciel placu, a w zasadzie pola, nie zadbał bowiem o zamontowanie oświetlenia, nie wspominając już o utwardzeniu i wytyczeniu alejek czy zbudowaniu bazy sanitarnej. Zaletą tej formy handlu jest natomiast niska opłata wjazdowa — 35 zł za auto.
Więcej »
Do rodzaju olsza (Alnus) należy około 30 gatunków drzew i krzewów, mających duży zasięg (od Grenlandii po Peru), ale występujących przede wszystkim na półkuli północnej. Olsze są drzewami wyjątkowo zmiennymi pod względem morfologicznym. Naturalnymi siedliskami są dla większości gatunków stanowiska wilgotne i mokre, także okresowo zalewane. Natomiast na terenach zieleni oraz w ogrodach rzadko spotyka się olsze (fot. 1), których odmiany tylko sporadycznie produkowane są w naszych szkółkach. W Polsce dziko rosną olsza czarna, olsza szara, olsza zielona oraz naturalne mieszańce dwóch pierwszych gatunków. Najpospolitsza jest olsza czarna, obecna w lasach oraz w krajobrazie otwartym, zwłaszcza na nizinach.
Więcej »
"Groen met Visie", czyli w tłumaczeniu z holenderskiego "zieleń z wizją" to hasło, które towarzyszyło 12. targom Groot Groen odbywajacym się na początku października w holenderskim Zundert. Symbolem sloganu ubiegłorocznej imprezy była zielona sowa spoglądająca zza liści przez lunetę). Temat przewodni miał zainspirować wystawców do pokazania na stoiskach, jak widzą przyszłość szkółkarstwa w Holandii w obliczu postępującej globalizacji rynku zieleni oraz wymagań stawianym producentom przez prawodawstwo tego kraju i — coraz częściej — Unii Europejskiej. Najwięcej zmian dotyczy metod ochrony roślin przed chorobami, szkodnikami i chwastami, gdyż lista dostępnych preparatów chemicznych staje się coraz krótsza. Nowością ostatniej edycji targów były także Dni Techniki, podczas których zademonstrowano najciekawsze maszyny i urządzenia dla szkółkarzy.
Więcej »
Szkółkę Joanny i Bronisława Szmitów (fot. 1) z Pęchcina koło Ciechanowa zna większość osób związanych z polskim szkółkarstwem roślin ozdobnych. Jest bowiem w czołówce tych gospodarstw, w których znaleźć można rarytasy – rzadkie gatunki lub odmiany oraz wyszukane, szczepione formy. Właściciele są przy tym pasjonatami swojej pracy. Prowadzenie szkółki nie tylko zapewnia im byt, ale zarazem sprawia widoczną przyjemność. Potwierdza to właśnie ów nietuzinkowy i bogaty asortyment, obejmujący około 600 taksonów. Tyle mają do dyspozycji klienci, ale na terenie gospodarstwa można się dodatkowo zapoznać z kolejnymi ciekawostkami — kolekcją zgromadzonych w ogrodzie pokazowym roślin drzewiastych, których jest ponad 2000.
Więcej »
W poprzednim odcinku ("Szkółkarstwo" 1/2002) Autorka przedstawiła fitoplazmatyczne choroby (często mylone z wirozami): olszy, jesionu i topoli - redakcja
Więcej »